|
7.5.2007 10:19
Undir Dalanna sól Sumarferð Sörla 2006 Undirbúningur fyrir sumarferðina 2006 fór strax af stað eftir að ný ferðanefnd hafði tekið til starfa eftir aðalfund Sörla í október 2005. Eftir talsverða yfirlegu og athuganir, fyrirspurnir og eftirgrennslan var ákveðið að taka stefnuna á Dalina. Haft var samband við Sigurð Þórólfsson bónda í Fagradal á Skarðsströnd og hann var strax fús til að verða leiðsögumaður okkar. Nefndin fór í vettvangskönnun í febrúar og skoðaði aðstæður og lenti í sólarkaffi hjá hjónunum Erlu og Sigurði í Fagradal. Eftir það var ekki aftursnúið, Dalirnir heilluðu! Haldinn var kynningarfundur í mars og mættu margir áhugasamir á hann og skráðu sig yfir 50 manns á fyrstu dögum skráningar svo setja varð nokkra á biðlista þar sem reynt hefur verið að setja mörkin við ca 50 manns í ferð. En þegar til kom og nær dróg höfðu aðstæður og skipulag breyst hjá æði mörgum og þegar ferðin hófst var 31 félagi með í för. Miðvikudagur 14. júní Hestar settir á bíl um morguninn og keyrðir á fyrsta áfangastað sem var Lambanes. Ferðalangar tóku að flykkjast í Tjarnarlund í Saurbæ sem átti eftir að vera fastur viðverustaður okkar á meðan á ferðinni stóð. Aðstaða í eldhúsi og borðstofu var mjög góð en svefnpláss var á dýnum á gólfi. Þó nokkrir tóku þann kostinn, nokkrir fengu sérherbergi í Þurranesi sem er mjög skammt frá og margir gistu í sínum fellihýsum. Boðið var uppá síðbúinn kvöldverð og Sigurður farastjórinn okkar mætti á svæðið og greindi frá reiðleiðum næstu daga og kom með nokkra fróðleiksmola um sveitirnar í kring sem var aðeins upphafið af skemmtilegri og fróðlegri leiðsögn hans sem við áttum eftir að njóta næstu dagana. Fimmtudagur 15. júní Fyrsti reiðdagur runninn upp og veðrið svolítið vott. En um leið og búið var að leggja á hestana og lagt af stað stytti upp og rigndi ekki meira þann daginn. Farið var vestur Skarðsströnd og niður í fjöru. Þetta var ansi grýtt og sleip fjara á köflum en hestarnir áttu samt ekki í neinum erfiðleikum með að fóta sig og skiluðu öllum fráir á fæti upp á land. Haldið var svo áfram að bænum Á, þar sem hestarnir fengu næturbeit en rúta kom og sótti mannskapinn og flutti aftur í Tjarnarlund. Matarhópurinn lét sig ekki muna um að reiða fram ljúffengan kvöldverð og um kvöldið þreyttu hóparnir kappi í hinum ýmsu greinum og var glatt á hjalla eftir góðan og velheppnaðan dag. Föstudagur 16. júní Þegar vaknað var þennan morguninn leist fólki ekki beint á blikuna, það rigndi og það var hávaða rok. Ferðalangar voru ekkert að flýta sér af stað, því dagleiðin var ekki það löng að ekki mætti bíða aðeins og sjá hvort veðrinu slotaði ekki. Sigurður farastjóri sagði okkur síðar um daginn að hann hafi íhugað að tilkynna sig veikan um morguninn vegna veðursins! En svo var lagt af stað um hádegi og þurftu menn og hestar að setja höfuðið undir sig til að mæta veðrinu sem allt var í fangið. Svona voru fyrstu 2 klukkustundirnar, m.a. á meðan riðið var í gegnum Klofning. Áformað var að ríða út í Dagveðranes ef veðrið væri gott, en það mátti auðveldlega sleppa þeim útúrdúr ef fólki sýndist svo. En viti menn, þegar komið var í áningu þar sem ákvörðun yrði tekin um Dagverðarnesið, lygndi skyndilega og öll ský feyktust burt og riðum við í sól og blíðu út á þetta fallega nes. Fólk fór einhesta, sett var upp girðing fyrir lausu hestana. Þetta var skemmtilegur „útúrdúr“ og ekki spillti að hafa Sigurð farastjóra sem sagði skemmtilegar og fróðlegar sögur frá þessum merka stað. Dagverðarnesið dregur nafn sitt af því að Auður Djúpúðga snæddi þar dögurð er hún fór með fylgdarliði sínu inn í Hvammsfjörð. Og veðrið hélt áfram að leika við okkur það sem eftir var þennan dag, þegar riðið var austur með Fellsströndinni en dagleiðinni lauk á Stóru Tungu þar sem systkinin Agnes og Kristján tóku vel á móti okkur og voru með góða næturbeit fyrir hestana og neituðu að taka krónu fyrir, „grasið vex sjálfkrafa og vatnið kemur úr jörðinni, ég sé ekki nokkra ástæðu til að taka pening fyrir það“. Þetta kallar maður gestrisni! Rútan kom svo og sótti mannskapinn og farið var í sund á heimleiðinni í Sælingsdal. Þegar heim í Tjarnarlund kom beið hún Fríða með heitt súkkulaði fyrir mannskapinn og hellt var Stroh út í en þetta var í boði Ragnheiðar. Og ferðalangar skemmtu sér um kvöldið með leik og söng. Laugardagur 17. júní Sjálfur þjóðhátíðardagurinn var runninn upp og veðrið hið besta. Þessi dagleið var frá Stóru Tungu að Hólum. Riðið var með Skorravík og með ströndinni að Hólum. Leiðin lá í gegnum kjarrivaxið land til að byrja með, mjög fallegt, en svo var farið niður fyrir þjóðveg og riðið með ströndinni. Þessi leið er mjög falleg og skemmtileg. Að Hólum tóku ábúendur á móti okkur af þvílíkum höfðingsskap, borðin í hlöðunni sveigðust undan heimagerðum veitingum. Sunnudagur 18. júní Áformað hafði verið að ríða á þessum degi frá Hólum yfir Sælingsdalsheiði vestan við Þverfjall og í Tjarnarlund. En þar sem mikil vætutíð hafði verð vikurnar á undan þótti Sigurði fararstjóra ekki ráðlegt að fara þá leið. Var ákveðið að fara þess í stað í dagsferð frá Hólum á Ljárskógarfjall. Þessi leið var mjög skemmtileg, farið fyrst með ströndinni og þaðan uppá Glerárskógarfjall niður í gil og yfir ána Fáskrúð og upp á Ljárskógarfjall. Æskustöðvar Jóhannesar úr Kötlum eru Ljárskógarsel. Þetta var mjög skemmtilegur og fjölbreyttur dagur sem aðeins reyndi á menn og hesta en allt gekk vel. Hjalti, sonur bóndans á Hólum reið með okkur og tveir menn frá hestamannafélaginu Glaði í Búðardal. Og aftur var tekið á móti mannskapnum með kaffi og meðlæti, þau eru höfðingjar heim að sækja hjónin að Hólum! Þetta var síðasti reiðdagurinn og um kvöldið var farið í dýrindis kjötsúpu í Skriðuland að hætti Dóróteu staðarhaldara og þar var lifandi tónlist, mjög skemmtilegt kvöld. Mánudagur 19. júní Allt tekur enda og nú var komið að því að ganga frá, koma hestum á bíla og kveðjast (einhverjir riðu áfram). Fólk var glatt í bragði og sammála um að þetta hafi verið góð ferð, fallegar og góðar reiðleiðir, þrátt fyrir að þurfa að vera töluvert á vegi, þá er umferðin svo lítil og vegirnir voru nokkuð mjúkir og góðir, sennilega vegna vætutíðarinnar sem á undan hafði gengið. Farastjórinn var frábær, rútubílstjórinn alltaf mættur á réttum tíma, hópurinn náði vel saman, allir tilbúnir að leggja hver öðrum lið og vinna sem einn maður og skemmta sér og öðrum. Takk fyrir gestrisnina Dalamenn og takk fyrir samveruna Sörlafélagar. Dalirnir heilla! Brynja Björk Kristjánsdóttir 
Til baka |